سه‌شنبه, 3 مهر 1397
ناصر ديوان كازروني

        

ناصر ديوان كازروني
 

                   

زادروز

کازرون

درگذشت

کازرون

آرامگاه

                         کازرون                                

محل زندگی

کازرون

ملیت

ایرانی

نام‌های دیگر

خواجه عبدالله امیرعضدی

نقش‌های برجسته

رهبر قیام کازرون و فارس علیه استعمار انگلستان

لقب

ناصر لشکر

دین

اسلام

مذهب

شیعه

                                                                                                                                                                                      

                                                               

 

 
 

ناصر دیوان کازرونی رهبر قیام مردم کازرون علیه استعمارگران انگلیسی بود که همراه با سردار عشایر صولت الدوله قشقایی در جنگ اول جهانی بر علیه انگلیسی ها جنگید.

تولد و ایام جوانی
 

وی در حدود ۱۳۰ سال پیش در شهرستان کازرون از پدری بنام حسنعلی متولد گردید، پدر و اجداد وی بطور موروثی به سمت کلانتری کازرون منصوب می‌شدند. دوران جوانی ناصر دیوان مصادف با رقابتهای سیاسی و اقتصادی بنیان برانداز قدرتهای بزرگ آنزمان یعنی روس و انگلستان در کشور ما بود، روح حساس و سر پر شور ناصر دیوان در چنین هنگامه‌ای، حیات را برای خود ننگ می‌دانست و نمی‌توانست به آسانی شاهد نابودی کشور خود بدست استعمار باشد، در چنین زمانی ناصر دیوان همراه با کازرونیان قیام نمود، جهادی که هدفش جز مبارزه با استعمار و مقابله با ظلم و ستم بیگانگان و برپائی شعائر اسلامی در بر نداشت.

مرگ

ناصر دیوان در شهریور ماه ۱۳۲۰ سرانجام پس از سالها تلاش و مبارزه علیه استعمارگران و متجاوزین اجنبی و خدمت به مردم محروم زندگی را بدرود گفت و در محلی بنام << شاه ارغوان(شارغون، به زبان بومی)>> در کازرون بخاک سپرده شد.


سلمان فارسي

                                         سلمان فارسي                                                                    

 

 



سلمان فارسي  كه  پیش از مسلمان شدن روزبه نام داشت- از صحابه ایرانی مشهورحضرت محمد، پیامبر اسلام بود که حضرت محمد او را از اهل بیت و سلمان محمدی خواند. او با این که پسر یکی از دهقانان ایران بود  زرتشتی باقی نماند و سال‌ها در پی حقیقت و دین راستین به سرزمین‌های گوناگون سفر کرد که در همین سفرها در سرزمینی به بردگی درآمد و سپس با کمک حضرت محمدآزاد گشت . سلمان فارسی حکیمی که خرد و دانش‌های ایرانیان و مسیحیان را می‌دانست از مشاوران حضرت محمد، از جمله طراح اصلی حفر خندق در جنگ خندق بوده‌است. او در انتهای عمر خود، در هنگام خلافت علی بن ابی طالب والی مدائن گردید.


                                              زادگاه و کودکی

 سلمان فرزند یک زمین دار ایرانی اهل جی نزدیک اصفهان بود هرچند دربارهٔ زادگاه وی اختلاف نظر است و در این باره از شهرهایی چون اصفهان، دشت ارژن استان فارس و رامهرمزخوزستان به عنوان زادگاه سلمان فارسی یاد شده‌است. برخی از محققان او را از خاندانی مزدکی می‌دانند و برخی معتقدند از طبقه برگزیدگان جامعه مانوی بوده‌است

 

                                        جنگ خندق  

در جنگ خندق، که در سال ۵ هجری رخ داد و به پیشنهاد سلمان، پیرامون شهر خندق کندند . واژهٔ خندق عربی‌شدهٔ واژهٔ پارسی میانه کَندَگ و به معنی کَنده‌است. در زبان‌های کهن ایرانی چون اوستایی و فارسی باستان، ریشهٔ «کن» به معنی «کندن» امروزی به کار می‌رفته‌است و «فرکنتن» یعنی آغاز به ساختن ساختمان یا شهر.
 

                                    تاریخ مرگ سلمان

به نقل از کتاب "سلمان پاک " اثر ماسینیون ترجمه علی شریعتی : تاریخ مرگ سلمان مشخص نیست. "پایان خلافت عمر " یا "در خلافت عثمان " به نقل از واقدی و ابن سعد .  زیرا پیش از این در خلافت عثمان وی در کوفه اقامت گزیده بود. در قرن سوم گردآورندگان احادیث سنت تاریخ مرگش را سال ۳۸ هجری معین کردند . لویی ماسینیون در کتاب خود حدس می‌زند که: سلمان با مصادره شدن مقرری اهل بیت به نفع بیت المال توسط دستگاه خلافت از اقطاعش در مدینه محروم شده بود.

 

 



















 

نصراله مرداني

 

             


               نصراله مرداني



زادروز  1326 كازرون-ايران-

 درگذشت  1382

آرامگاه   بوستان مرداني

سبك   غزل

لقب  ناصر

                                                                                                                  
 
                                                                                         

 
 

نصرالله مردانی ) ۱۳۲۶ در کازرون - ۱۳۸۲ در کربلا ( چهره ماندگار ادبیات ایران در سال ۱۳۸۲ و شاعر ایرانی است. اشعار مردانی بیشتر در زمینهٔ حماسی و انقلابی است. نصراله مردانی از شاعران بنام معاصر است که به علت پیوند زیبای حماسه و غزل مشهور می‌باشد. او مبدع این سبک بود. کتاب «خون نامهٔ خاک» اثر مردانی در سال ۱۳۶۴ به عنوان کتاب برگزیدهٔ سال انتخاب شد. مردانی در سال ۱۳۸۲ در کربلا درگذشت و در کازرون به خاک سپرده شد .

 

                                          آثار

1.      آتش نی (۱۳۷۰ (

2.      خون نامهٔ خاک (۱۳۴۶): برندهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی سال ۱۳۶۵

3.      ستیغ سخن (۱۳۷۱): تذکرهٔ منظوم که نام بیش از دوهزار شاعر از ظهور شعر تا زمان نیما و از بیش از یکصدوپنجاه تذکره نام برده شده است .

4.      غزل در آیینهٔ انقلاب

5.      قیام نور (۱۳۶۰ (

6.      مجموعه‌های الماس آب

7.      حافظ از نگاه مردانی (تصحیحی ذوقی از دیوان حافظ)

8.      گل باغ آشنایی

9.      شهیدان شاعر

10.  قانون عشق

                                     نمونه شعر

طعه شعر زیر از او در کتاب دبیرستان درج شده‌است :

از خوان خون گذشتند صبح ظفر سواران

                                                      پیغام فتح دارند آن سوی جبهه یاران

در شط سرخ آتش، نعش ستاره می‌سوخت

                                                      خون‌نامهٔ نبرد است آیین پاسداران

در کربلای ایثار مردانه در ستیزند

                                                      رزم‌آوران اسلام با خیل نابکاران

در شام سرد سنگر روشن چراغ خون است

                                                      ای آب دیده، تر کن لبهای روزه‌داران

در رزمگاه ایمان با اسب خون بتازند

                                                       تا وادی شهادت این قوم سربداران

گلگونهٔ شهیدان با خون گل بشویید

                                                       تا سرخ ‌تر نماید رخسار روزگاران

هابیلیان کجایید قابیل دیگر آمد

                                                        ننگ است جان سپردن در دخمهٔ تتاران

در بادهای سوزان نیلوفران خاکی

                                                       چشم‌انتظار آب‌اند ای روح سبز باران

ای ابر پرصلابت، آبی ز دیده بفشان

                                                        با مرگ لاله طی شد افسانهٔ بهاران

بی‌باوران عالم با چشم دل ببینید

                                                        آیینهٔ زمان است این پیر در جماران

 








علامه دواني

                        


جلال الدين دواني


متولد 830 قمري دوان-كازرون

مرگ 9 ربيع الاول 908 قمري -پل آبگينه كازرون

آرامگاه   دوان كازرون

محل زندگي   دوان-كازرون -فارس

مليت    ايراني

رشته فعاليت  فلسفه-عرفان-كلام-حديث و تفسير

دين  اسلام

تاثيرات  احياي فلسفه اسلامي در دوره تيموري

                                                                      

 


 

علامه جلال‌الدین محمد دوانی 830) قمری - ۹۰۸ قمری) حکیم، متکلم بزرگ اسلامی و دانشمند بزرگ قرن نهم و عصر تیموریان، متولد دوان از توابع کازرون، مشهور به محقق بود .

زندگینامه

پدرش سعدالدین اسعد، از شاگردان محقق مشهور میر سید شریف جرجانی بود و در کازرون به تدریس علوم دینی و قضایای شرعیه اشتغال داشت. علامه در زمان صفویان به سنت شیعه پیوست. در کوه‌های سربه فلک کشیده شمال دوان، غاری موجود است بنام غار «مُل جلال» (ملاجلال) که ایشان در این غار مطالعه و عبادت می‌کرده‌است. آرامگاه وی نیز در دوان قرار دارد که بنام «شیخ عالی» مشهور است .

علوم مقدماتی را نزد پدرش در زادگاهش آموخت و سپس برای تکمیل علوم به دارالعلم شیراز آمد و در رشته‌های مختلف فلسفه، ریاضی، کلام و منطق از محضر حکما و دانشمندان استفاده نمود و حکمت و فقه و اصول و تفسیر و حدیث و ادبیات عرب و عجم را یاد گرفت و بعد به تدریس مشغول شد .

جلال الدین پیرو مذهب شافعی و از نظر اصول عقاید، اشعری بوده‌است. ولی کم کم به مذهب شیعه اثنی عشری گروید، رساله نورالهدایه دلیلی بر این مدعاست .

همانگونه که خواجه نصیرالدین توسی علوم عقلی و فلسفی را در دورة مغول احیاء نمود، دوانی نیز آنرا در دوره تیموری احیاء کرد. دوانی با شرح خود بر هیاکل النور سهروردی، رونقی دوباره به حکمت اشراق بخشید . ملاصدرا در آثار خود - از جمله اسفار- بارها از او با تجلیل یاد نموده‌است  وی در روز سه شنبه نهم ربیع الاول ۹۰۸ قمری در دوان درگذشت و همانجا مدفون گشت

از جمله شاگردان او می‌توان از مقدس اردبیلی نام برد .


رباعیات
 

وی نکات فلسفی، عرفانی و کلامی را در قالب ۵۲ رباعی در کتاب شرح الرباعیات خود آورده‌است. از رباعیات فلسفی عرفانی اوست :

ای در قدم و حدوث عالم حیران

پیوسته میان این و آن سرگردان

رمزی بشنو به توست قائم دو جهان

 

پیش ازتو و بعدازتو نه این هست ونه آن

 

هستی تو به ذات و ما به تو هست نما

الّه چه تفاوت ز کجا تا بکجا

هستی تو غنیّ مطلق و خلق گدا

دارند ز تو وجود و از خویش فنا   

 


 

  از کوثر کثرت می‌وحدت درکش                                 رو رخت طلب به ساقي كوثر كش

 

  رمزی است از این می‌ار توانی درکش                لا یَظمأ اصلاً ابداً شاربُها

 

تالیفات


جلال الدین بیشتر از ۶۰ کتاب در علوم مختلف عقلی و نقلی (تفسیر، فلسفه و کلام، منطق، فقه و اصول و حدیث، هیئت و هندسه و ریاضی اخلاق و ادبیات فارسی و علوم غریبه) نوشته‌است از جمله آثار او
:

  • کتاب «شرح عقاید عضدی» را که از آثار مهم اوست .
  • کتاب «خلق الاعمال» در کلام
  • رساله «زوراء» در حکمت
  • اثبات واجب قدیم
  • خلق افعال
  • عرض لشکر
  • شرح الرباعیات،
  • شرح یکی از غزل‌های حافظ
  • کتاب «نورالهدایه فی اثبات الامامه» به فارسی که در اواخر عمر به تحریر در آورده‌است. و یکی از شواهد تشیع جلال الدین .

شيخ ابواسحاق كازروني

                       

شیخ ابواسحـاق ابراهیـم



        زادروز                  کازرون ۳۵۲  هجری قمري

      درگذشت           کازرون 426 هجري قمري

     آرامگاه               کازرون

     محل زندگی        کازرون

      ملیت                ایرانی

     شاگردان             امین الدین محمد کازرونی و خواجوی کرمانی

      پیشه                عارف، شاعر دوره قرن چهارم و پنجم

                                                                             
 

 
 

شیخ ابواسحاق ابراهیم شیخ سلسله کازرونیه و از عارفان بزرگ ایران در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری است. وی در سال ۳۵۲ هجری در کازرون زاده شد. شیخ ابواسحاق پسر شهریار پسر زادان‌فرخ پسر خورشید کازرونی معروف به (شیخ مرشد) بود .


                                                   زندگینامه

در سال سیصد و پنجاه و دو هجری در خانواده ای از قبیله سلمان فرزندی مسلمان به نام ابواسحاق قدم به عرصه وجود نهاد که بعدها از اکابر عرفای نیمه دوم قرن چهارم و نیمه اول فرن پنجم و مورد توجه عرفا و مورخین و تذکره نویسان ایران و حتی مستشرقین معاصر گردید. شیخ ابواسحاق از خویشاوندان سلمان فارسی بود. پدرش شهریار مردی پیشه ور و زحمت کش بود، مادرش بانویه نام داشت.ابواسحاق تهی دست بود و روزها به پیشه وری و صبح ها قبل از شروع به کار به تحقیق علوم دینی و قرآن می پرداخت. در پانزده سالگی به ملک عرفا قدم نهاد و در سال سیصد و هشتاد و هشت به زیارت مکه مکرمه مشرف شد. شیخ پس از زیارت و برخورداری از فیض بزرگان زمان به کازرون مراجعت و به ارشاد خلق و دستگیری طالبین حقیقت پرداخت. در این شهر و حوالی آن اماکن و خانقاه های متعددی ساخت و در آن اماکن از فقرا پذیرایی و با زرتشتیان مباحثه و مناظره می کرد. در آن زمان به جز تعداد معدودی بقیه پیرو آیین زرتشت و دارای آتشکده های باشکوهی بودند.بیش از بیست و چهار هزار نفر از گبر و یهود به راهنمایی او مسلمان شدند و به همین جهت به شیخ مرشد معروف شد. در وعظ قوی دست و در قرآن ساحب تبحّر بود.در سال سیصدو هفتاد و یک به منظور مقابله با اخلال گری های نقالان و قصه گویان ززرتشتی مسجد بزرگی ساخت که با پایان آن شهر کازرون وضعیتی دیگر به خود گرفت. زیرا مردم به ساختن عمارات و اماکن عمومی پرداختند. هموراه و در همه جا با طوایف گبران و کفار که همه وقت مانع کار او بودند، مبارزه می کرد. به یکی از افرادش برای سپاهی ماموریت داد و در اثر جنگ های پی در پی به شیخ غازی معروف شد. گویند گاه می شد که ده هزار مسلمان از اطراف و اکتاف شهر در مجلس شیخ حاضر شده و از او در مقابل دشمنان اسلام و روسای مجوسان حمایت می کردند. علاوه بر کوششی که به ارشاد و راهنمایی مردم داشت به خدمات می پرداخت و با ساختن کاروانسرا، مهمانخانه، معابد و مدرسه، بیماران و متسمندان را در پناه خویش می گرفت و طالبین حقیقت و دانش را در کـار خود یاری می کرد. در هر کدام از دهات کازرون کاروانسرایی بود که به وسیله یاران او اداره می شد. او نیکوکاری و ایثار را تا پای جان رسانید، حتی نسبت به مخالفین خود نیز منتهای گذشت و رفق را داشت. مردم به قدرت روحی او اعتقاد داشته و شفای بیماران خود را از او می خواستند و کودکان خود را برای تلقین پیش خود می بردند. خلقی روشن، طلعتی فرخنده و نظری رباینده داشت. با ضعف جسم دارای قدرت اعجاز انگیزی در دین بود. با شیخ ابوسعید ابوالخیر نیز مکاتباتی داشت.سعی او بر این بوده است تا به وسیله تهذیب نفس خود را از نقایص بری کند. شاگردان خود را طوری تربیت می کرد ک قدرت نفس را به وسیله ریاضت زائل کرده آن را مهذب سازند . به عقیده او یکی از اهم ریاضیاتی که تحمل آن برای مردم مومن ضروری است، از خواب خوش برخاستن و نماز گزاردن است. در تمام دنیا و به ویژه در پاکستان و هندوستان طرفداران زیادی دارد. در مدح شیخ بزرگ از طرف شاگردان و علاقمندان اشعار زیادی سروده شده است .


                                                                            
شاگردان

از معروف ترین شاگردان وی می توان به شیخ امین الدین محمد کازرونی و خواجوی کرمانی اشاره کرد

                                                    آرامگاه

آرامگاه وی در باغ کوچکی در شرق شهر کازرون قرار گرفته است. گویند تا دویست سال پس از وفات وی شمعی مدام بر در سرای شیخ می سوخته است که بعد ها به دلایلی توسط خواجه نصیر طوسی خاموش گردید .

شيخ عبدالله بلياني
                                  

شیخ اوحدالدین عبدالله بلیانی



                                زادروز            613 ق
بليان، کازرون ,


                       درگذشت         ۶۸۳
ق بليان، کازرون ,

                       آرامگاه            بليان، کازرون ايران

                       محل زندگی     بليان، کازرون

                       ملیت               ایرانی 

                      مذهب              تسنن
 
                      نام هاي ديگر    شيخ عبدالله بلياني

                      پيشه               عارف و شاعر قرن هفتم

                      خويشاوندان     امين الدين بلياني
 



                                                                                          
                                                                          

 

 

اوحدالدین عبدالله بن ضیاء الدین مسعود بلیانی، عارف قرن هفتم و از فرزند زادگان شیخ ابوعلی دقاق . در بليان کازرون متولد شد. گویند برهان العارفین شیخ صفی الدین اردبیلی به صحبت وی رسیده و شیخ او را حواله به شیخ زاهد گیلانی کرده. وی در سال ۶۸۳ قمری درگذشته است. مرقدش در بليان می‌باشد .

اوحدالدین عبدالله بن مسعود بلیانی . در حدود 613 متولد شد. از خردسالی با آوازی خوش ذکر می گفت و شعر می خواند . از یازده سالگی به ارشاد ابوبکر زاهد همدانی و پدرش ، امام الدین مسعود، به زهد و ریاضت پرداخت (شمس ، ص 72؛ جامی ، همانجا). وی از پدرش خرقه گرفت ، و با اینکه در زمان خود از عرفای بزرگ بود، دست از طلب برنداشت . هنگامی که نجیب الدین علی بُزْغُش (متوفی 678)، از اصحاب شیخ شهاب الدین سهروردی ، به شیراز وارد شد عبدالله به دیدار او رفت ، اما خود را بی نیاز از راهنمایی نجیب الدین دید (شمس ، ص 72ـ73؛ جامی ، ص 264ـ266). اوحدالدین با سعدی مصاحبت داشت و به خانقاه او در شیراز می رفت (جامی ، ص 266). گویند که صفی الدین اردبیلی (متوفی 735) به دیدار اوحدالدین عبدالله آمد و اوحدالدین ، تربیت و ارشاد او را به شیخ زاهد گیلانی (متوفی 700) واگذار کرد (ابن بزاز، ص 105ـ106). کرامات چندی به او نسبت داده و اشعار و کلماتی نیز از وی نقل کرده اند (جامی ، ص 267ـ 268؛ آقابزرگ طهرانی ، ج 9، قسم 3، ص 694). مهمترین اثر وی رسالة عینیة الوجود یا الدائرة و الاحدیة دربارة وحدت وجود و معرفت خداوند است (آقابزرگ طهرانی ، ج 8، ص 3؛ مظفریان ، ص 285). وفات او را در 686 (جامی ، 268) یا 683 (زرکوب شیرازی ، همانجا ) نوشته اند. وی در خانقاه خود در قریة بلیان به خاک سپرده شد (همان ، ص 141). از فرزندان اوحدالدین عبدالله تنها از سراج الدین یاد کرده اند که از شاگردان پسر عمویش ، امین الدین بلیانی  ، بود. از نوادگان وی می توان از تقی الدین بلیانی  (وفات بعد از 1036)، صاحب تذکرة مشهور عرفات العاشقین ، و اوحدالدین عبدالله حسینی مشهور به عبدالله اولیای بلیانی ، صاحب ریاض الطالبین و شکریه ، نام برد (شمس ، ص 75ـ76؛ بغدادی ، ج 1، ستون 463 ؛ آقابزرگ طهرانی ، ج 11، ص 329؛ منزوی ، ج 2، بخش 1، ص 1263 ).

 

 

حقیقت جز خدا دیدن روا نیست

که بی شک هرچه بینی جز خدا نیست

نمی گویم که عالم زو شده زانک

چنین نسبت به او کردن روا نیست

نه او عالم شده نه عالم او شد

همه جز او و زو چیزی جدا نیست

---

الله الله جز خدا موجود نیست

واقف این سر به جز معبود نیست

عاشقان دوست بسیارند لیک

کس چو عبدالله بن مسعود نیست

---

به کین ما کمر بندد کسی کش بخت برگردد

چو وقت مرگ مار آید به گرد رهگذر گردد

---

ما جمله وجود پاک پاکیم

نه ز آتش و باد و آب و خاکیم

---

رباعی

تا حق به دو چشم سر نبینم هرگز

از پای طلب می ننشینم هرگز

گویند که حق به چشم سر نتوان دید

این ایشانند من چنینم هرگز

 


 

مشاهير شهر

ناصر ديوان كازروني

DOURAN Portal V4.0.4.0

V4.0.4.0