چهارشنبه, 27 دی 1396

شيخ عبدالله بلياني

                                  

شیخ اوحدالدین عبدالله بلیانی



                                زادروز            613 ق
بليان، کازرون ,


                       درگذشت         ۶۸۳
ق بليان، کازرون ,

                       آرامگاه            بليان، کازرون ايران

                       محل زندگی     بليان، کازرون

                       ملیت               ایرانی 

                      مذهب              تسنن
 
                      نام هاي ديگر    شيخ عبدالله بلياني

                      پيشه               عارف و شاعر قرن هفتم

                      خويشاوندان     امين الدين بلياني
 



                                                                                          
                                                                          

 

 

اوحدالدین عبدالله بن ضیاء الدین مسعود بلیانی، عارف قرن هفتم و از فرزند زادگان شیخ ابوعلی دقاق . در بليان کازرون متولد شد. گویند برهان العارفین شیخ صفی الدین اردبیلی به صحبت وی رسیده و شیخ او را حواله به شیخ زاهد گیلانی کرده. وی در سال ۶۸۳ قمری درگذشته است. مرقدش در بليان می‌باشد .

اوحدالدین عبدالله بن مسعود بلیانی . در حدود 613 متولد شد. از خردسالی با آوازی خوش ذکر می گفت و شعر می خواند . از یازده سالگی به ارشاد ابوبکر زاهد همدانی و پدرش ، امام الدین مسعود، به زهد و ریاضت پرداخت (شمس ، ص 72؛ جامی ، همانجا). وی از پدرش خرقه گرفت ، و با اینکه در زمان خود از عرفای بزرگ بود، دست از طلب برنداشت . هنگامی که نجیب الدین علی بُزْغُش (متوفی 678)، از اصحاب شیخ شهاب الدین سهروردی ، به شیراز وارد شد عبدالله به دیدار او رفت ، اما خود را بی نیاز از راهنمایی نجیب الدین دید (شمس ، ص 72ـ73؛ جامی ، ص 264ـ266). اوحدالدین با سعدی مصاحبت داشت و به خانقاه او در شیراز می رفت (جامی ، ص 266). گویند که صفی الدین اردبیلی (متوفی 735) به دیدار اوحدالدین عبدالله آمد و اوحدالدین ، تربیت و ارشاد او را به شیخ زاهد گیلانی (متوفی 700) واگذار کرد (ابن بزاز، ص 105ـ106). کرامات چندی به او نسبت داده و اشعار و کلماتی نیز از وی نقل کرده اند (جامی ، ص 267ـ 268؛ آقابزرگ طهرانی ، ج 9، قسم 3، ص 694). مهمترین اثر وی رسالة عینیة الوجود یا الدائرة و الاحدیة دربارة وحدت وجود و معرفت خداوند است (آقابزرگ طهرانی ، ج 8، ص 3؛ مظفریان ، ص 285). وفات او را در 686 (جامی ، 268) یا 683 (زرکوب شیرازی ، همانجا ) نوشته اند. وی در خانقاه خود در قریة بلیان به خاک سپرده شد (همان ، ص 141). از فرزندان اوحدالدین عبدالله تنها از سراج الدین یاد کرده اند که از شاگردان پسر عمویش ، امین الدین بلیانی  ، بود. از نوادگان وی می توان از تقی الدین بلیانی  (وفات بعد از 1036)، صاحب تذکرة مشهور عرفات العاشقین ، و اوحدالدین عبدالله حسینی مشهور به عبدالله اولیای بلیانی ، صاحب ریاض الطالبین و شکریه ، نام برد (شمس ، ص 75ـ76؛ بغدادی ، ج 1، ستون 463 ؛ آقابزرگ طهرانی ، ج 11، ص 329؛ منزوی ، ج 2، بخش 1، ص 1263 ).

 

 

حقیقت جز خدا دیدن روا نیست

که بی شک هرچه بینی جز خدا نیست

نمی گویم که عالم زو شده زانک

چنین نسبت به او کردن روا نیست

نه او عالم شده نه عالم او شد

همه جز او و زو چیزی جدا نیست

---

الله الله جز خدا موجود نیست

واقف این سر به جز معبود نیست

عاشقان دوست بسیارند لیک

کس چو عبدالله بن مسعود نیست

---

به کین ما کمر بندد کسی کش بخت برگردد

چو وقت مرگ مار آید به گرد رهگذر گردد

---

ما جمله وجود پاک پاکیم

نه ز آتش و باد و آب و خاکیم

---

رباعی

تا حق به دو چشم سر نبینم هرگز

از پای طلب می ننشینم هرگز

گویند که حق به چشم سر نتوان دید

این ایشانند من چنینم هرگز

 


 

DOURAN Portal V4.0.0.0

V4.0.0.0